Het heeft wel iets van het sprookje over Doornroosje: zij wordt wakker gekust door een prins, Gerick de Kruijff (20) probeert een tien jaar oude robot wakker te kussen. Al bestaat dat ‘kussen’ vooral uit eindeloos ‘prutsen’ met elektriciteitsdraadjes en programmeren. Gerick heeft de robot Chucky genoemd. ‘Die naam was een idee van een vriend mij, toen ik hem over de robot vertelde. Ik vond het een leuke naam.’

Studie Creatieve Technologie

Als derdejaars student Creatieve Technologie bij het Technovium van ROC Nijmegen is Gerick met de robot aan de slag gegaan. Het is best een taaie klus, want de robot deed helemaal niets meer. ‘In het begin wilde ik proberen de robot aan te zetten, maar toen ik in de bak keek waar de robot op staat, zag ik een los draadje zitten. Dat is niet goed’, vertelt Gerick. ‘De robot gebruikt een vrij hoog voltage en het is een dure robot, dus daar moet je geen risico mee nemen.’

Robot weer gebruiken

De robot, die er eruitziet als een machinale mens met armen, handen, benen en voeten, is ooit door de universiteit gebruikt voor onderzoek. ‘Daarna is er niets meer mee gedaan. De mensen die er mee gewerkt hebben zijn weg en de documentatie over dit oude model robot is verdwenen van internet’, zegt Gerick. De universiteit wil de robot graag weer gebruiken voor onderzoek, dit keer met behulp van AI (kunstmatige intelligentie) en vroeg ROC Nijmegen om hulp.

Programmeertaal bedacht

Gerick heeft alle elektronica van de robot in kaart gebracht en gerepareerd. Tegelijk is hij met het programmeren van de robot begonnen, daarvoor heeft hij de openbare sourcecode gebruikt. ‘De sourcecode is de brug tussen de mens en de computer. Het is een ‘lijst met instructies’, die wij als mensen begrijpen. De sourcecode wordt door een programmeertaal omgezet in een lijst met binaire instructies bestaande uit nullen en enen, die de computer begrijpt’, legt Gerick uit.

‘Met behulp van de openbare sourcecode heb ik uitgevogeld hoe de robot werkt en hoe die bedient moet worden. Dat heeft best veel tijd gekost. Normaalgesproken lees je de documentatie om te leren hoe een robot werkt, maar die informatie is er niet meer. Wat ik heb gedaan kun je ‘reverse engineering’ noemen.’

Nederlands een uitdaging

Techniek zit in zijn genen, denkt Gerick. ‘Mijn vader is vrij technisch. Hij heeft altijd voor kleinere bedrijven elektronicaklussen gedaan.’ Op zijn vijftiende leerde Gerick zichzelf programmeren. ‘Ik had geen zin in de online lessen tijdens de coronaperiode.’

Gerick is geboren in Johannesburg in Zuid-Afrika en kwam met zijn Nederlandse ouders in 2019 naar Nederland. Hij ging hier naar de mavo waar hij de lessen saai vond. ‘Er zat geen uitdaging in, behalve Nederlands leren, dat was wel uitdagend voor mij.’

Combinatie elektronica en programmeren

In eerste instantie dacht Gerick aan Software Development als vervolgopleiding. ‘Maar tijdens de meeloopdag op het ROC ontdekte ik dat ik dat allemaal al had gehad. Bij Creatieve Technologie kun je een beetje je eigen ding doen. Dat past beter bij me.’ Tijdens de opleiding komt Gerick in aanraking met embedded system engineering, die combinatie van elektronica en programmeren vindt hij leuk.

Het eerste project waar hij aan meewerkt is het maken van een automatische puntentelling voor een flipperkast. ‘Als de bal ergens langskomt, kun je dat met sensoren registreren. Dat kende ik niet.’ Het werken met Arduino-computers wekt ook zijn interesse.

Stage bij CITC

Zijn stage bij CITC, het Chip Integration Technology Center, in Nijmegen in zijn eerste jaar Creatieve Technologie noemt Gerick heel leerzaam. ‘Daar maken ze packages, de behuizingen van chips, waar allerlei functies in zitten.’

Het tweede jaar van zijn studie verdiept hij zich vooral in de theorie van elektronica. Zijn docent Davor Radic vraagt Gerick in zijn derde jaar of hij iets ziet in de reparatie van de robot van de Radboud Universiteit. ‘We konden kiezen uit verschillende projecten, met mijn eigenwijze kop ben ik hier ingedoken.’

Robotarm laten bewegen

Het is Gerick inmiddels gelukt om robot Chucky met zijn ogen te laten knipperen en andere gezichtsuitdrukkingen te laten maken met de lampjes achter het ‘gezicht’ van de robot. Hij is ook bezig met de motortjes, die de armen van robot Chucky moeten laten bewegen.

De student werkt drie dagen per week aan het project. ‘Eerlijk gezegd ben ik de robot wel een beetje zat, maar ik laat niet los. Ik wil dat hij nog íets gaat doen’, klinkt het vastbesloten. ‘Als de robot zijn armen kan bewegen, dat zou over de moon zijn.’

Er zitten nog wat ‘errors’ in de binaire code en het uitzoeken hoe de elektronica werkt heeft veel tijd gekost. ‘De robot heeft ook al connectie gemaakt met een netwerk. Maar dat heeft ook veel tijd gekost, want netwerken is niet mijn sterkste kant’, constateert Gerick. Toch is hij ervan overtuigd dat hij Chucky voor het eind van zijn stage komend voorjaar nieuw leven in kan blazen: ‘Elke keer kom ik een stapje verder, dat motiveert me.’